...Ghostwriter...

They write for themselves but We write for ourselves

...Ghostwriter...

They write for themselves but We write for ourselves

اینجا جایی‌ست برای گذاشتن تکه‌های قلبم میان سطرهایی که نمی‌خواهم در سکوت گم شوند.

اینجا جایی‌ست برای ریختن باران ناگفته‌ها،
برای کاشتن بذرهای امید در دل‌های خسته،
برای سبک‌تر شدن روح و روان،
برای تمرین دیدن دنیا از دریچه‌ی تازه،
برای شنیدن صدای درونم میان هیاهوی جهان،
برای بازنویسی خاطراتی که نخواسته در ذهن مانده‌اند،
برای دوختن زخم‌هایی که فقط واژه‌ها مرهمشان‌اند،
برای پیدا کردن خودم میان جملاتی که آرام آرام جان می‌گیرند.

می‌دانی؟! من باور دارم نوشتن آدمی را به آرامش می‌رساند.
نوشتن مثل نشستن کنار رودخانه‌ای بی‌پایان است؛ هر جمله، موجی‌ست که می‌گذرد و ردّی از خنکی در جان می‌گذارد.
هر کلمه آجر کوچکی‌ست در بنای خانه‌ای امن؛ خانه‌ای که هر بار با نوشتن، محکم‌تر و روشن‌تر می‌شود.

برای من، نوشتن تنها یک کار نیست، بلکه نفس کشیدن است؛
نوشتن یعنی زندگی در هوایی که پر از کلمه است.
و اینجا، ریه‌ای‌ست از جنس واژه‌ها؛
جایی برای آن‌که هر دم و بازدمم، با عطر کلمات پر شود.

دنبال کنندگان ۲ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب

...پست ماندگار...

شنبه, ۴ اسفند ۱۴۰۳، ۰۸:۰۸ ق.ظ

سلام به تو، ای رهگذر کلمات.

به این خانه‌ی کوچک از جنس واژه‌ها خوش آمدی.(^.^)

اینجا جایی‌ست برای تکه‌های پراکنده‌ی دلم، برای قصه‌هایی که نمی‌خواهم در سکوت گم شوند، برای باران ناگفته‌ها و بذرهای کوچکی از امید.

اینجا می‌توانی لحظه‌هایت را مرور کنی، افکارت را رها کنی، یا فقط با من در سکوت یک جمله شریک شوی.

 ●من این وبلاگ را ساخته‌ام تا یادم بماند نوشتن شبیه نفس کشیدن است.

 •هر جمله دم و بازدمی‌ست که جانم را سبک‌تر می‌کند.

 •نوشتن برای من مثل دفترچه‌ای مخفی است؛ جایی که می‌توانم افکارم را مرور کنم، بغض‌هایم را سبک کنم، و شادی‌هایم را با کلمات جشن بگیرم.

 •شاید نوشته‌هایم ساده باشند، شاید شبیه دلنوشته‌های روزمره اما همین سادگی برایم کافی‌ست؛ چراکه هر کلمه‌ای که روی صفحه می‌نشیند، بخشی از من است.

 ~اینجا خانه‌ای‌ست که درهایش همیشه به روی ذهن‌های کنجکاو باز است؛ جایی که می‌توانیم با هم دنیا را از دریچه‌ی کلمات نگاه کنیم و کمی سبک‌تر نفس بکشیم.

 ~هر کلمه اینجا کوچک است، اما وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، خانه‌ای می‌سازند که می‌توان در آن نفس کشید و فکر کرد.

 ~این تنها آغاز است؛ روزها، لحظه‌ها و واژه‌های تازه در راهند و امیدوارم تو هم همراه من باشی.

 ●پس خوش آمدی به دنیای کوچک من؛

به خانه‌ای که هر جمله‌اش، تکه‌ای از نفس و دل من است و امید که تو هم در آن جای خود را پیدا کنی.

 

♧پی‌نوشت:

دوست عزیزم، لطفا ادامه مطلب رو دنبال کن.♡

■ اینجا می‌توانی با من همراه شوی:

 ▪︎من با هر ژانری می‌نویسم؛ از داستان کوتاه گرفته تا دلنوشته و یادداشت‌های روزمره.

 ▪︎گاهی هم اشعار و نوشته‌های شاعران و نویسندگان دیگر را با ذکر نامشان، با شما به اشتراک می‌گذارم.

 ▪︎خاطرات و لحظات روزمره‌ام را به اشتراک می‌گذارم و گاهی درباره چیزهایی که می‌بینم و تجربه می‌کنم می‌نویسم.

 ▪︎گاهی با عکسی کوتاه، گاهی با جمله‌ای ساده، گاهی با داستانی کوتاه، سعی می‌کنم لحظه‌ها و رنگ‌های زندگی را روی صفحه بیاورم.

 ▪︎پست‌هایم مخاطب‌دار نیستند؛ اما دوست دارم نوشته‌هایم با تو حرف بزنند و تو هم با کلماتت بازگردی.

 ●من نقدپذیرم؛ هر نظر، هر پیشنهاد و هر ایده‌ای برای بهتر شدن نوشته‌هایم ارزشمند است.

■ دوست دارم اینجا محیطی برای تعامل و خلاقیت مشترک باشد؛

 ▪︎می‌توانیم با هم کتاب بخوانیم، درباره‌شان گفتگو کنیم، و حتی در نوشتن با یکدیگر همکاری کنیم.

 ▪︎دوست دارم تو هم با من همراه شوی، کتابی پیشنهاد دهی، قصه‌ای تعریف کنی، یا حتی فقط یک نگاه تازه به روزمرگی‌هایم داشته باشی.

 ●هر نظر، هر جمله، هر تجربه‌ی کوچک تو، به این خانه جان می‌بخشد.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">