کاش زمان بگذرد و روزها یکی پشت دیگری تمام شوند.
کاش زمانی فرا رسد که دست محبت و نیکی جلوی ترحم دراز نشود.
زمانی که آدمها دلهایشان را با مهربانی غسل دهند و از نجاست تاریکی رها شوند.
کاش زمانی فرا رسد که انسانیت بار دیگر در وجودمان روشن شود.
کاش زمانی فرا رسد...
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_سی_سوم
روزی میرسد که چرخ روزگار دست خوبان تاریخ میافتد.
البته خدا کند تا آن زمان،
خوبانی هنوز وجود داشته باشند...
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_بیست_چهارم
ثانیهها، دقیقهها، ساعتها، روزها، شبها و همه چیز در گذر است.
یک ثانیه که گذشت، خودت را به آب و آتش بزنی باز نمیگردد و حسرت میخوری.
یک زمان طلایی که گذشت، دیگر باز نمیگردد و آن را از دست دادهای.
شاید همهی ما در حسرتیم؛ در حسرت زمانهایی که بهراحتی پوچ وبیهوده شدند...
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_دوازدهم
زمان به سرعت میگذرد.
اما آدم های مغرور دست از لجاجت برنداشته اند؛ آدمها دست از غصههای شب هنگام برنداشتهاند تا خند برای یک دم مهمان شهر غبارآلودمان شود.
شهر ما سال هاست که آسمانش رنگ غم به خود گرفته است!
سال هاست که در شهر ما خشکسالی برپا شده است و باران اندکی دلسوزی نمی کند و برای ثانیه ای نمی بارد.
شهر در انتظار است.
مردم نیز در انتظارند.
در انتظار بارانی با طراوت، خنده ای از اعماق وجود و در انتظارند برای رسیدن و زندگی کردن در لحظه های خوش.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_سوم