کاش زمان بگذرد و روزها یکی پشت دیگری تمام شوند.
کاش زمانی فرا رسد که دست محبت و نیکی جلوی ترحم دراز نشود.
زمانی که آدمها دلهایشان را با مهربانی غسل دهند و از نجاست تاریکی رها شوند.
کاش زمانی فرا رسد که انسانیت بار دیگر در وجودمان روشن شود.
کاش زمانی فرا رسد...
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_سی_سوم
حرف از مهربانی میشود!
مهربانی آدمهایی که نامشان آوازهی این شهر و آن شهر شده است.
اما این رفتارهایشان بیانگر مهربانیست یا شهرت؟
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_بیست_سوم
خدا کند آدمها محتاج نشوند.
محتاج اندکی نان،
محتاج اندکی آب،
محتاج اندکی محبت و مهربانی،
و محتاج اندکی دوست داشتن.
کاش روزی دریابیم که با خراب کردن زندگی دیگری، سعادتمند نخواهیم شد و روز به روز محتاجتر خواهیم شد.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_بیست_یکم
روزی خواهد رسید که هر یک از طعم میوهی شیرین زندگیمان لذت خواهیم برد.
روزی خواهد رسید که مهربانی در گوشه وکنارهای شهر موج خواهد زد و مردم در دریای مهر و محبت یکدیگر پرورش خواهند یافت.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_بیستم
آفتاب عمرمان یک روز نهچندان دور غروب خواهد کرد. آن زمان است که به یاد داشتههای خود افتاده و سعی در گرفتن فرصت برای استفاده از آنان هستیم.
آن زمان است که مهربانیت و انسانیت در وجود آدمی معنا پیدا میکند.
اما حیف و حیف و حیف...
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_پانزدهم