...Ghostwriter...

They write for themselves but We write for ourselves

...Ghostwriter...

They write for themselves but We write for ourselves

اینجا جایی‌ست برای گذاشتن تکه‌های قلبم میان سطرهایی که نمی‌خواهم در سکوت گم شوند.

اینجا جایی‌ست برای ریختن باران ناگفته‌ها،
برای کاشتن بذرهای امید در دل‌های خسته،
برای سبک‌تر شدن روح و روان،
برای تمرین دیدن دنیا از دریچه‌ی تازه،
برای شنیدن صدای درونم میان هیاهوی جهان،
برای بازنویسی خاطراتی که نخواسته در ذهن مانده‌اند،
برای دوختن زخم‌هایی که فقط واژه‌ها مرهمشان‌اند،
برای پیدا کردن خودم میان جملاتی که آرام آرام جان می‌گیرند.

می‌دانی؟! من باور دارم نوشتن آدمی را به آرامش می‌رساند.
نوشتن مثل نشستن کنار رودخانه‌ای بی‌پایان است؛ هر جمله، موجی‌ست که می‌گذرد و ردّی از خنکی در جان می‌گذارد.
هر کلمه آجر کوچکی‌ست در بنای خانه‌ای امن؛ خانه‌ای که هر بار با نوشتن، محکم‌تر و روشن‌تر می‌شود.

برای من، نوشتن تنها یک کار نیست، بلکه نفس کشیدن است؛
نوشتن یعنی زندگی در هوایی که پر از کلمه است.
و اینجا، ریه‌ای‌ست از جنس واژه‌ها؛
جایی برای آن‌که هر دم و بازدمم، با عطر کلمات پر شود.

دنبال کنندگان ۲ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «نقاب» ثبت شده است

۲۳
فروردين

اگر نقاب ها نبودند، شاید باهم صادق تر می بودیم!

راحتتر لبخند می زدیم!

با آرامش چشم هایمان را می بستیم!

اگر نقاب ها نبودند، دنیا معنای رنگ هایش را با به تصویر کشیدن به آدمیزاد ها نشان می داد!

دنیا نشان می داد که رنگ سفید یعنی دوستی و محبت!

سفید یعنی همه شانه به شانه یکدیگر بایستیم و توجه نداشته باشیم به اینکه سفید باشیم یا سیاه؛ زیبا یا زشت؛ ایرانی باشیم یا افغانی باشیم!

رنگ سفید به معنای رنگ چهره هایمان نیست، سفید یعنی همه باهم و در کنار هم قدمی به سوی سعادت برداریم.

#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو  #پارت_دهم

  • Asal_na8
۱۰
اسفند

در انتظارم!

در انتظار یک لبخند از اعماق دل؛ در انتظار قهقه‌ای از سر شوق و شادی اما گویا این انتظارها برای همیشه انتظار خواهند ماند.

آدم‌ها می‌خندند اما هر کدام به یک دلیل!

راستی دلیل خنده‌هایمان چیست؟

عمریست مدیون خنده‌هایی هستیم که نقاب شده‌اند بر چهره‌هایمان.

#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو  #پارت_اول

  • Asal_na8