دنیا مانند صحنهی یک فیلم است. فیلمی که نقش اولهایش خودمان هستیم و هریک الگویی برای خود هستیم.
افسوس که گاهی بیش از حد در نقشهای دنیوی خود فرو میرویم و افسوس که آلوده میشویم به آلودگیها.
کاش با انسانیت و انصاف بازی میکردیم.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_سیزدهم
ثانیهها، دقیقهها، ساعتها، روزها، شبها و همه چیز در گذر است.
یک ثانیه که گذشت، خودت را به آب و آتش بزنی باز نمیگردد و حسرت میخوری.
یک زمان طلایی که گذشت، دیگر باز نمیگردد و آن را از دست دادهای.
شاید همهی ما در حسرتیم؛ در حسرت زمانهایی که بهراحتی پوچ وبیهوده شدند...
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_دوازدهم
واژهاش سهل است اما عمل کردن به آن صعب است.
زندگی سخت است اما به اجبار محکوم شدهایم به زیستن در این جهان فانی.
محکوم شدهایم؛ باز محکوم شدهایم به حکمهای پلید این روزگار کثیف و بیرحم.
باز محکوم شدهایم به زیستن...
باز محکوم شدهایم به فرو رفتن در مرداب گناه...
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_یازدهم
اگر نقاب ها نبودند، شاید باهم صادق تر می بودیم!
راحتتر لبخند می زدیم!
با آرامش چشم هایمان را می بستیم!
اگر نقاب ها نبودند، دنیا معنای رنگ هایش را با به تصویر کشیدن به آدمیزاد ها نشان می داد!
دنیا نشان می داد که رنگ سفید یعنی دوستی و محبت!
سفید یعنی همه شانه به شانه یکدیگر بایستیم و توجه نداشته باشیم به اینکه سفید باشیم یا سیاه؛ زیبا یا زشت؛ ایرانی باشیم یا افغانی باشیم!
رنگ سفید به معنای رنگ چهره هایمان نیست، سفید یعنی همه باهم و در کنار هم قدمی به سوی سعادت برداریم.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_دهم
مدتیست که فقط گوشی برای شنیدن دارم و سکوت پیشه میکنم تا مبادا رازهایم آشکار شود.
یادمان باشد که رازهایمان را باید در دلهایمان دفن کنیم؛ باید زنده به گورشان کنیم.
باید یادبگیریم که سفرهی دلمان را پیش دیگری باز نکنیم، زیرا همیشه آخر اعتماد پشیمانیست.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_نهم
چشمهایم باز است و بینا و گوشهایم نیز شنواست.
گوشهایی که فقط شنواست.
فقط میشنوم و پاسخی ندارم جز سکوت کردن.
ترجیح میدهم سکوت کنم تا بخواهم حرفی بزنم که فرداها سرتیتر روزنامهها شود.
ترجیح میدهم سکوت کنم.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_هشتم
باز سکوت،
دربرابر تمام آرزوهایی که پوچ و بی روح شدند، دربرابر عشق هایی که خاکستر شدند، دربرابر لبخندهای شیرینی که به راحتی گس شدند.
باز سکوت،
برای لحظههایی که تمام شدند و از دستهایمان گریختند.
سکوت میکنم تا شاید مرهمی بر دلم باشد و عصارهی آرامش را به آن عطا کند.
سکوت میکنم تا حال این دوران خفته بماند.
#دلنوشته_در_انتظار_یک_آرزو #پارت_هفتم